ob-rzu-ta

Obrzuta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Obrzut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Obrzuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Obrzuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Obrzutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Obrzutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Obrzutapojedyncza biernikmęski osobowy
Obrzutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Obrzutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Obrzutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Obrzutommnoga celownikmęski osobowy
Obrzutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Obrzutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Obrzutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Obrzutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Obrzutówmnoga biernikmęski osobowy
Obrzutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Obrzutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Obrzutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz