ob-rzu-tu

obrzutu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obrzut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obrzuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obrzuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
obrzutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obrzutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obrzutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obrzutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obrzutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obrzutommnoga celownikmęski rzeczowy
obrzutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obrzutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obrzutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obrzutymnoga mianownikmęski rzeczowy
obrzutymnoga biernikmęski rzeczowy
obrzutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz