ob-sacz-ni-kiem

obsacznikiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obsacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obsacznicymnoga mianownikmęski osobowy
obsacznicymnoga wołaczmęski osobowy
obsacznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
obsacznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obsacznikapojedyncza biernikmęski osobowy
obsacznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
obsacznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
obsacznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
obsacznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
obsacznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
obsacznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obsacznikommnoga celownikmęski osobowy
obsacznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
obsacznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obsacznikówmnoga biernikmęski osobowy
obsacznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obsacznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz