ob-ser-wa-to-ra-mi

obserwatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obserwator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obserwatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
obserwatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obserwatorapojedyncza biernikmęski osobowy
obserwatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
obserwatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
obserwatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obserwatorommnoga celownikmęski osobowy
obserwatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
obserwatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
obserwatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
obserwatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obserwatorówmnoga biernikmęski osobowy
obserwatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
obserwatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
obserwatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
obserwatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
obserwatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
obserwatorzymnoga mianownikmęski osobowy
obserwatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz