ob-sta-lun-ki

obstalunki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obstalunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obstalunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obstalunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obstalunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obstalunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obstalunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
obstalunkimnoga biernikmęski rzeczowy
obstalunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
obstalunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obstalunkommnoga celownikmęski rzeczowy
obstalunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obstalunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obstalunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obstalunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obstalunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz