obuw-ni-ku

obuwniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obuwnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obuwnicymnoga mianownikmęski osobowy
obuwnicymnoga wołaczmęski osobowy
obuwnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
obuwnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obuwnikapojedyncza biernikmęski osobowy
obuwnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
obuwnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
obuwnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
obuwnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
obuwnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
obuwnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obuwnikommnoga celownikmęski osobowy
obuwnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
obuwnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obuwnikówmnoga biernikmęski osobowy
obuwnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obuwnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz