oby-cza-ju

obyczaju (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obyczaj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obyczajpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obyczajpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obyczajachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obyczajamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obyczajemnoga mianownikmęski rzeczowy
obyczajemnoga biernikmęski rzeczowy
obyczajemnoga wołaczmęski rzeczowy
obyczajempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obyczajommnoga celownikmęski rzeczowy
obyczajowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obyczajówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obyczajupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obyczajupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obyczajupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz