obław-ni-cy

obławnicy (nazwa pospolita) rzeczownik łow.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obławnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obławnicymnoga mianownikmęski osobowy
obławnicymnoga wołaczmęski osobowy
obławnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
obławnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obławnikapojedyncza biernikmęski osobowy
obławnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
obławnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
obławnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
obławnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
obławnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
obławnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obławnikommnoga celownikmęski osobowy
obławnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
obławnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obławnikówmnoga biernikmęski osobowy
obławnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obławnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz