obłom-ki

obłomki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obłomek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obłomekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obłomekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obłomkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obłomkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obłomkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obłomkimnoga mianownikmęski rzeczowy
obłomkimnoga biernikmęski rzeczowy
obłomkimnoga wołaczmęski rzeczowy
obłomkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obłomkommnoga celownikmęski rzeczowy
obłomkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obłomkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obłomkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obłomkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz