ocie-ku

ocieku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ociek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ociekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ociekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ociekachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ociekamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ociekimnoga mianownikmęski rzeczowy
ociekimnoga biernikmęski rzeczowy
ociekimnoga wołaczmęski rzeczowy
ociekiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ociekommnoga celownikmęski rzeczowy
ociekowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ociekówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ociekupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ociekupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ociekupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz