oczen-ni-ce

oczennice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: oczennica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oczennicmnoga dopełniaczżeński
oczennicapojedyncza mianownikżeński
oczennicachmnoga miejscownikżeński
oczennicamimnoga narzędnikżeński
oczennicąpojedyncza narzędnikżeński
oczennicemnoga mianownikżeński
oczennicemnoga biernikżeński
oczennicemnoga wołaczżeński
oczennicępojedyncza biernikżeński
oczennicopojedyncza wołaczżeński
oczennicommnoga celownikżeński
oczennicypojedyncza celownikżeński
oczennicypojedyncza miejscownikżeński
oczennicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz