od-czy-tow-ce

odczytowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: odczytowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odczytowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
odczytowcapojedyncza biernikmęski osobowy
odczytowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
odczytowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
odczytowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
odczytowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
odczytowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
odczytowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
odczytowcommnoga celownikmęski osobowy
odczytowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
odczytowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
odczytowcówmnoga biernikmęski osobowy
odczytowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
odczytowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
odczytowcymnoga mianownikmęski osobowy
odczytowcymnoga wołaczmęski osobowy
odczytowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
odczytowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz