ode-rwa-ńcom

oderwańcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oderwaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oderwaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
oderwańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oderwańcapojedyncza biernikmęski osobowy
oderwańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
oderwańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
oderwańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oderwańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
oderwańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oderwańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oderwańcommnoga celownikmęski osobowy
oderwańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
oderwańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oderwańcówmnoga biernikmęski osobowy
oderwańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oderwańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
oderwańcymnoga mianownikmęski osobowy
oderwańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz