od-no-wi-cie-lem

odnowicielem (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: odnowiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odnowicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
odnowicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
odnowicielapojedyncza biernikmęski osobowy
odnowicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
odnowicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
odnowicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
odnowicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
odnowicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
odnowicielemnoga mianownikmęski osobowy
odnowicielemnoga wołaczmęski osobowy
odnowicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
odnowicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
odnowicielimnoga biernikmęski osobowy
odnowicielommnoga celownikmęski osobowy
odnowicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
odnowicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
odnowicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz