odon-to-lo-ga

odontologa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: odontolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odontolodzymnoga mianownikmęski osobowy
odontolodzymnoga wołaczmęski osobowy
odontologpojedyncza mianownikmęski osobowy
odontologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
odontologapojedyncza biernikmęski osobowy
odontologachmnoga miejscownikmęski osobowy
odontologamimnoga narzędnikmęski osobowy
odontologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
odontologimnoga biernikmęski zwierzęcy
odontologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
odontologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
odontologommnoga celownikmęski osobowy
odontologowipojedyncza celownikmęski osobowy
odontologowiemnoga mianownikmęski osobowy
odontologowiemnoga wołaczmęski osobowy
odontologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
odontologówmnoga biernikmęski osobowy
odontologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
odontologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz