od-pra-wia-cze

odprawiacze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: odprawiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odprawiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
odprawiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
odprawiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
odprawiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
odprawiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
odprawiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
odprawiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
odprawiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
odprawiaczemnoga mianownikmęski osobowy
odprawiaczemnoga wołaczmęski osobowy
odprawiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
odprawiaczommnoga celownikmęski osobowy
odprawiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
odprawiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
odprawiaczówmnoga biernikmęski osobowy
odprawiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
odprawiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
odprawiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
odprawiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz