od-rod-kiem

odrodkiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: odrodek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odrodekpojedyncza mianownikmęski osobowy
odrodkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
odrodkapojedyncza biernikmęski osobowy
odrodkachmnoga miejscownikmęski osobowy
odrodkamimnoga narzędnikmęski osobowy
odrodkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
odrodkimnoga biernikmęski zwierzęcy
odrodkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
odrodkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
odrodkommnoga celownikmęski osobowy
odrodkowipojedyncza celownikmęski osobowy
odrodkowiemnoga mianownikmęski osobowy
odrodkowiemnoga wołaczmęski osobowy
odrodkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
odrodkówmnoga biernikmęski osobowy
odrodkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
odrodkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz