od-rębu

odrębu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: odręb

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odrębpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
odrębpojedyncza biernikmęski rzeczowy
odrębachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
odrębamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
odrębempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
odrębiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
odrębiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
odrębommnoga celownikmęski rzeczowy
odrębowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
odrębówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
odrębupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
odrębymnoga mianownikmęski rzeczowy
odrębymnoga biernikmęski rzeczowy
odrębymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz