od-wy-ku

odwyku (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: odwyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odwykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
odwykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
odwykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
odwykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
odwykimnoga mianownikmęski rzeczowy
odwykimnoga biernikmęski rzeczowy
odwykimnoga wołaczmęski rzeczowy
odwykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
odwykommnoga celownikmęski rzeczowy
odwykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
odwykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
odwykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
odwykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
odwykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz