odzier-ce

odzierce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: odzierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
odziercapojedyncza mianownikmęski osobowy
odziercachmnoga miejscownikmęski osobowy
odziercamimnoga narzędnikmęski osobowy
odziercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
odziercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
odziercemnoga biernikmęski zwierzęcy
odziercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
odziercępojedyncza biernikmęski osobowy
odziercopojedyncza wołaczmęski osobowy
odziercommnoga celownikmęski osobowy
odziercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
odziercówmnoga biernikmęski osobowy
odziercymnoga mianownikmęski osobowy
odziercymnoga wołaczmęski osobowy
odziercypojedyncza celownikmęski osobowy
odziercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
odziercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz