ofi-cer-ce

oficerce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: oficerka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oficercepojedyncza celownikżeński
oficercepojedyncza miejscownikżeński
oficerekmnoga dopełniaczżeński
oficerkapojedyncza mianownikżeński
oficerkachmnoga miejscownikżeński
oficerkamimnoga narzędnikżeński
oficerkąpojedyncza narzędnikżeński
oficerkępojedyncza biernikżeński
oficerkimnoga mianownikżeński
oficerkimnoga biernikżeński
oficerkimnoga wołaczżeński
oficerkipojedyncza dopełniaczżeński
oficerkopojedyncza wołaczżeński
oficerkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz