ofi-cjer-kach

oficjerkach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oficjerek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oficjerekpojedyncza mianownikmęski osobowy
oficjerkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oficjerkapojedyncza biernikmęski osobowy
oficjerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
oficjerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
oficjerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oficjerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
oficjerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oficjerkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oficjerkommnoga celownikmęski osobowy
oficjerkowipojedyncza celownikmęski osobowy
oficjerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
oficjerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
oficjerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oficjerkówmnoga biernikmęski osobowy
oficjerkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oficjerkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz