ofi-cje-ro-wi

oficjerowi (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oficjer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oficjerpojedyncza mianownikmęski osobowy
oficjerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oficjerapojedyncza biernikmęski osobowy
oficjerachmnoga miejscownikmęski osobowy
oficjeramimnoga narzędnikmęski osobowy
oficjerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oficjerommnoga celownikmęski osobowy
oficjerowipojedyncza celownikmęski osobowy
oficjerowiemnoga mianownikmęski osobowy
oficjerowiemnoga wołaczmęski osobowy
oficjerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oficjerówmnoga biernikmęski osobowy
oficjerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oficjerymnoga biernikmęski zwierzęcy
oficjerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
oficjerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oficjerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz