ofi-cy-je-rek

oficyjerek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oficyjerek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oficyjerekpojedyncza mianownikmęski osobowy
oficyjerkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oficyjerkapojedyncza biernikmęski osobowy
oficyjerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
oficyjerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
oficyjerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oficyjerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
oficyjerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oficyjerkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oficyjerkommnoga celownikmęski osobowy
oficyjerkowipojedyncza celownikmęski osobowy
oficyjerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
oficyjerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
oficyjerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oficyjerkówmnoga biernikmęski osobowy
oficyjerkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oficyjerkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz