ofi-cy-je-rom

oficyjerom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oficyjer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oficyjerpojedyncza mianownikmęski osobowy
oficyjerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oficyjerapojedyncza biernikmęski osobowy
oficyjerachmnoga miejscownikmęski osobowy
oficyjeramimnoga narzędnikmęski osobowy
oficyjerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oficyjerommnoga celownikmęski osobowy
oficyjerowipojedyncza celownikmęski osobowy
oficyjerowiemnoga mianownikmęski osobowy
oficyjerowiemnoga wołaczmęski osobowy
oficyjerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oficyjerówmnoga biernikmęski osobowy
oficyjerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oficyjerymnoga biernikmęski zwierzęcy
oficyjerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
oficyjerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oficyjerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
oficyjerzymnoga mianownikmęski osobowy
oficyjerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz