ogro-dziec

ogrodziec (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ogrodziec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ogrodziecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ogrodziecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ogrodźcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ogrodźcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ogrodźcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ogrodźcemnoga mianownikmęski rzeczowy
ogrodźcemnoga biernikmęski rzeczowy
ogrodźcemnoga wołaczmęski rzeczowy
ogrodźcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ogrodźcommnoga celownikmęski rzeczowy
ogrodźcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ogrodźcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ogrodźcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ogrodźcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz