ogród-ko-wi-cza-mi

ogródkowiczami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ogródkowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ogródkowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
ogródkowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ogródkowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
ogródkowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
ogródkowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
ogródkowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ogródkowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
ogródkowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ogródkowiczemnoga mianownikmęski osobowy
ogródkowiczemnoga wołaczmęski osobowy
ogródkowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ogródkowiczommnoga celownikmęski osobowy
ogródkowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
ogródkowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ogródkowiczówmnoga biernikmęski osobowy
ogródkowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ogródkowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz