ogłu-pia-cze

ogłupiacze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ogłupiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ogłupiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
ogłupiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ogłupiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
ogłupiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
ogłupiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
ogłupiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ogłupiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
ogłupiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ogłupiaczemnoga mianownikmęski osobowy
ogłupiaczemnoga wołaczmęski osobowy
ogłupiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ogłupiaczommnoga celownikmęski osobowy
ogłupiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
ogłupiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ogłupiaczówmnoga biernikmęski osobowy
ogłupiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ogłupiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
ogłupiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
ogłupiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz