okon-cza-nie

okonczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: okonczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
okonczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
okonczanmnoga biernikmęski osobowy
okonczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
okonczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
okonczaniemnoga mianownikmęski osobowy
okonczaniemnoga wołaczmęski osobowy
okonczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
okonczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
okonczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
okonczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
okonczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
okonczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
okonczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
okonczanommnoga celownikmęski osobowy
okonczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
okonczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
okonczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz