okól-nik

okólnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: okólnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
okólnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
okólnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
okólnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
okólnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
okólnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
okólnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
okólnikimnoga biernikmęski rzeczowy
okólnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
okólnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
okólnikommnoga celownikmęski rzeczowy
okólnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
okólnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
okólnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
okólnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz