okło-tu

okłotu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: okłot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
okłociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
okłociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
okłotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
okłotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
okłotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
okłotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
okłotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
okłotommnoga celownikmęski rzeczowy
okłotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
okłotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
okłotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
okłotymnoga mianownikmęski rzeczowy
okłotymnoga biernikmęski rzeczowy
okłotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz