ol-bor-ni-ku

olborniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: olbornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
olbornicymnoga mianownikmęski osobowy
olbornicymnoga wołaczmęski osobowy
olbornikpojedyncza mianownikmęski osobowy
olbornikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
olbornikapojedyncza biernikmęski osobowy
olbornikachmnoga miejscownikmęski osobowy
olbornikamimnoga narzędnikmęski osobowy
olbornikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
olbornikimnoga biernikmęski zwierzęcy
olbornikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
olbornikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
olbornikommnoga celownikmęski osobowy
olbornikowipojedyncza celownikmęski osobowy
olbornikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
olbornikówmnoga biernikmęski osobowy
olbornikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
olbornikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz