ol-bro-tow-ce

olbrotowce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: olbrotowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
olbrotowcapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
olbrotowcapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
olbrotowcachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
olbrotowcamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
olbrotowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
olbrotowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
olbrotowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
olbrotowcempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
olbrotowcommnoga celownikmęski zwierzęcy
olbrotowcowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
olbrotowcówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
olbrotowcupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
olbrotowcupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
olbrotowiecpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz