ol-ster-ni-ku

olsterniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: olsternik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
olsternicymnoga mianownikmęski osobowy
olsternicymnoga wołaczmęski osobowy
olsternikpojedyncza mianownikmęski osobowy
olsternikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
olsternikapojedyncza biernikmęski osobowy
olsternikachmnoga miejscownikmęski osobowy
olsternikamimnoga narzędnikmęski osobowy
olsternikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
olsternikimnoga biernikmęski zwierzęcy
olsternikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
olsternikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
olsternikommnoga celownikmęski osobowy
olsternikowipojedyncza celownikmęski osobowy
olsternikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
olsternikówmnoga biernikmęski osobowy
olsternikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
olsternikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz