omac-ku

omacku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: omacek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
omacekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
omacekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
omackapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
omackachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
omackamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
omackimnoga mianownikmęski rzeczowy
omackimnoga biernikmęski rzeczowy
omackimnoga wołaczmęski rzeczowy
omackiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
omackommnoga celownikmęski rzeczowy
omackowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
omackówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
omackupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
omackupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz