omer-ni-ki

Omerniki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Omernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Omernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Omernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Omernikapojedyncza biernikmęski osobowy
Omernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Omernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Omernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Omernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Omernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Omernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Omernikommnoga celownikmęski osobowy
Omernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Omernikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Omernikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Omernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Omernikówmnoga biernikmęski osobowy
Omernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Omernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz