omer-to

omerto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: omerta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
omerciepojedyncza celownikżeński
omerciepojedyncza miejscownikżeński
omertmnoga dopełniaczżeński
omertapojedyncza mianownikżeński
omertachmnoga miejscownikżeński
omertamimnoga narzędnikżeński
omertąpojedyncza narzędnikżeński
omertępojedyncza biernikżeński
omertopojedyncza wołaczżeński
omertommnoga celownikżeński
omertymnoga mianownikżeński
omertymnoga biernikżeński
omertymnoga wołaczżeński
omertypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz