omocz-nie

omocznie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: omocznia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
omocznimnoga dopełniaczżeński
omocznipojedyncza celownikżeński
omocznipojedyncza miejscownikżeński
omocznipojedyncza dopełniaczżeński
omoczniapojedyncza mianownikżeński
omoczniachmnoga miejscownikżeński
omoczniamimnoga narzędnikżeński
omoczniąpojedyncza narzędnikżeński
omoczniemnoga mianownikżeński
omoczniemnoga biernikżeński
omoczniemnoga wołaczżeński
omoczniępojedyncza biernikżeński
omoczniopojedyncza wołaczżeński
omoczniommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz