omro-ko

omroko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: omroka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
omrocepojedyncza celownikżeński
omrocepojedyncza miejscownikżeński
omrokmnoga dopełniaczżeński
omrokapojedyncza mianownikżeński
omrokachmnoga miejscownikżeński
omrokamimnoga narzędnikżeński
omrokąpojedyncza narzędnikżeński
omrokępojedyncza biernikżeński
omrokimnoga mianownikżeński
omrokimnoga biernikżeński
omrokimnoga wołaczżeński
omrokipojedyncza dopełniaczżeński
omrokopojedyncza wołaczżeński
omrokommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz