ono-ma-sty-ko-ny

onomastykony (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: onomastykon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
onomastykonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
onomastykonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
onomastykonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
onomastykonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
onomastykonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
onomastykoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
onomastykoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
onomastykonommnoga celownikmęski rzeczowy
onomastykonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
onomastykonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
onomastykonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
onomastykonymnoga mianownikmęski rzeczowy
onomastykonymnoga biernikmęski rzeczowy
onomastykonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz