ono-ma-sty-ku

onomastyku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: onomastyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
onomastykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
onomastykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
onomastykapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
onomastykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
onomastykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
onomastykimnoga mianownikmęski rzeczowy
onomastykimnoga biernikmęski rzeczowy
onomastykimnoga wołaczmęski rzeczowy
onomastykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
onomastykommnoga celownikmęski rzeczowy
onomastykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
onomastykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
onomastykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
onomastykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz