ope-ro-ny

operony (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: operon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
operonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
operonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
operonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
operonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
operonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
operoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
operoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
operonommnoga celownikmęski rzeczowy
operonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
operonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
operonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
operonymnoga mianownikmęski rzeczowy
operonymnoga biernikmęski rzeczowy
operonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz