opie-run-kom

opierunkom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: opierunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
opierunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
opierunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
opierunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
opierunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
opierunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
opierunkimnoga biernikmęski rzeczowy
opierunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
opierunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
opierunkommnoga celownikmęski rzeczowy
opierunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
opierunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
opierunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
opierunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
opierunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz