opo-nen-ci

oponenci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oponent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oponencimnoga mianownikmęski osobowy
oponencimnoga wołaczmęski osobowy
oponenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oponenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
oponentpojedyncza mianownikmęski osobowy
oponentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oponentapojedyncza biernikmęski osobowy
oponentachmnoga miejscownikmęski osobowy
oponentamimnoga narzędnikmęski osobowy
oponentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oponentommnoga celownikmęski osobowy
oponentowipojedyncza celownikmęski osobowy
oponentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oponentówmnoga biernikmęski osobowy
oponentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oponentymnoga biernikmęski zwierzęcy
oponentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz