opo-rek

Oporek (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Oporek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Oporekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Oporkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Oporkapojedyncza biernikmęski osobowy
Oporkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Oporkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Oporkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Oporkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Oporkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Oporkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Oporkommnoga celownikmęski osobowy
Oporkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Oporkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Oporkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Oporkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Oporkówmnoga biernikmęski osobowy
Oporkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Oporkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Oporek (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Oporek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Oporekpojedyncza mnoga mianownikżeński
Oporekpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Oporekpojedyncza mnoga celownikżeński
Oporekpojedyncza mnoga biernikżeński
Oporekpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Oporekpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Oporekpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz