opor-ni-ku

oporniku (nazwa pospolita) rzeczownik techn.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: opornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
opornikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
opornikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
opornikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
opornikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
opornikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
opornikimnoga mianownikmęski rzeczowy
opornikimnoga biernikmęski rzeczowy
opornikimnoga wołaczmęski rzeczowy
opornikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
opornikommnoga celownikmęski rzeczowy
opornikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
opornikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
opornikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
opornikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz