opo-ro-wian

oporowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oporowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oporowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
oporowianmnoga biernikmęski osobowy
oporowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
oporowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
oporowianiemnoga mianownikmęski osobowy
oporowianiemnoga wołaczmęski osobowy
oporowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
oporowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oporowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
oporowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oporowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oporowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
oporowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
oporowianommnoga celownikmęski osobowy
oporowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oporowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
oporowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz