oprycz-nik

oprycznik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oprycznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oprycznicymnoga mianownikmęski osobowy
oprycznicymnoga wołaczmęski osobowy
oprycznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
oprycznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oprycznikapojedyncza biernikmęski osobowy
oprycznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
oprycznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
oprycznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oprycznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
oprycznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oprycznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oprycznikommnoga celownikmęski osobowy
oprycznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
oprycznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oprycznikówmnoga biernikmęski osobowy
oprycznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oprycznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz