opło-cie

opłocie (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: opłocie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
opłocimnoga dopełniacznijaki
opłociamnoga mianowniknijaki
opłociamnoga bierniknijaki
opłociamnoga wołacznijaki
opłociapojedyncza dopełniacznijaki
opłociachmnoga miejscowniknijaki
opłociamimnoga narzędniknijaki
opłociepojedyncza mianowniknijaki
opłociepojedyncza bierniknijaki
opłociepojedyncza wołacznijaki
opłociempojedyncza narzędniknijaki
opłociommnoga celowniknijaki
opłociupojedyncza celowniknijaki
opłociupojedyncza miejscowniknijaki

opłocie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: opłot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
opłociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
opłociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
opłotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
opłotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
opłotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
opłotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
opłotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
opłotommnoga celownikmęski rzeczowy
opłotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
opłotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
opłotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
opłotymnoga mianownikmęski rzeczowy
opłotymnoga biernikmęski rzeczowy
opłotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz