opłot-ka

opłotka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: opłotek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
opłotekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
opłotekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
opłotkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
opłotkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
opłotkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
opłotkimnoga mianownikmęski rzeczowy
opłotkimnoga biernikmęski rzeczowy
opłotkimnoga wołaczmęski rzeczowy
opłotkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
opłotkommnoga celownikmęski rzeczowy
opłotkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
opłotkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
opłotkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
opłotkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz